Vrijwel onmiddellijk nadat ze merkte dat de relatie met haar echtgenoot Vincent niet meer werkte, liet Dora zich snel en efficient van hem scheiden. Twee jaar later echter stond een sterk vermagerde en lijkbleke Vincent volkomen onverwacht weer voor de deur. "Alsjeblieft Dora, laat me vijf minuten binnen om je wat te vertellen". Niet overenthousiast, maar ach waarom niet, haalde ze de ketting van de deur en liet Vincent binnen. "Okee, ga zitten, een kop koffie, je verhaal en dan weer snel naar waar je vandaan komt" blaft Dora eigenlijk veel te bits, want ook al was de echtelijke verhouding slecht geweest, waren ze niet als aardsvijanden uit elkaar gegaan. Vincent knikt en begint met trillende stem zijn relaas. "Ik woon sinds een half jaar in Tjechie, in augustus heb ik een leuke vrouw, Tania, ontmoet in Stuttgart en in oktober hebben we een huisje gekocht in Teblice niet ver van de de duitse grens. Bij het huisje hoort een fabrieksterrein met een enorme hal daarop, ideaal dachten wij voor de inrichting van ateliers en een fantastische expositieruimte. Bij het verbouwen van die hal stuitten we op een verborgen kamer..... van de vloer tot het plafond vol met verhuisdozen, dozen vol dollars, werkelijk miljoenen dollars in verhuisdozen van de Gamma! Kan je je zoiets voorstellen? Dit moest crimineel geld zijn anders is zoiets onmogelijk. De blijheid sloeg snel over in schrik, tussen de dozen stond een diepvrieskist....met twee lijken erin, in stukken maar zonder hoofden. Het heeft echt dagen geduurd voordat we een idee hadden wat te doen. Uiteindelijk heb ik vijf dozen dollars in mijn auto geladen en ben naar Amsterdam gereden om de boel om te wisselen in euros, Tania bleef achter en zou iedere nacht op een andere plek op ons terrein een stuk lijk begraven. Hoe we zo stom konden zijn en niet gewoon direkt naar de politie zijn gegaan weet ik niet, maar ik verzeker je als je dit overkomt, blijf je niet normaal denken. Toen ik terug kwam uit Amsterdam was Tania niet thuis. Ik ging uit nieuwsgierigheid kijken of ze al klaar was met het lugubere opruimwerk en dat is de reden waarom ik hier ben... In de kist lag nog een lijk, dit maal met hoofd, het was Tania. Weg, ik moest weg en wel zo snel mogelijk! Ik heb daar verder natuurlijk niemand en ik moet dit verhaal kwijt, ik moet iemand hebben die nuchter kan denken, ik kan het niet, het gaat echt niet, alsjeblieft Dora, wat moet ik doen..."
zondag 20 januari 2008
Gamma ( 1 )
Vrijwel onmiddellijk nadat ze merkte dat de relatie met haar echtgenoot Vincent niet meer werkte, liet Dora zich snel en efficient van hem scheiden. Twee jaar later echter stond een sterk vermagerde en lijkbleke Vincent volkomen onverwacht weer voor de deur. "Alsjeblieft Dora, laat me vijf minuten binnen om je wat te vertellen". Niet overenthousiast, maar ach waarom niet, haalde ze de ketting van de deur en liet Vincent binnen. "Okee, ga zitten, een kop koffie, je verhaal en dan weer snel naar waar je vandaan komt" blaft Dora eigenlijk veel te bits, want ook al was de echtelijke verhouding slecht geweest, waren ze niet als aardsvijanden uit elkaar gegaan. Vincent knikt en begint met trillende stem zijn relaas. "Ik woon sinds een half jaar in Tjechie, in augustus heb ik een leuke vrouw, Tania, ontmoet in Stuttgart en in oktober hebben we een huisje gekocht in Teblice niet ver van de de duitse grens. Bij het huisje hoort een fabrieksterrein met een enorme hal daarop, ideaal dachten wij voor de inrichting van ateliers en een fantastische expositieruimte. Bij het verbouwen van die hal stuitten we op een verborgen kamer..... van de vloer tot het plafond vol met verhuisdozen, dozen vol dollars, werkelijk miljoenen dollars in verhuisdozen van de Gamma! Kan je je zoiets voorstellen? Dit moest crimineel geld zijn anders is zoiets onmogelijk. De blijheid sloeg snel over in schrik, tussen de dozen stond een diepvrieskist....met twee lijken erin, in stukken maar zonder hoofden. Het heeft echt dagen geduurd voordat we een idee hadden wat te doen. Uiteindelijk heb ik vijf dozen dollars in mijn auto geladen en ben naar Amsterdam gereden om de boel om te wisselen in euros, Tania bleef achter en zou iedere nacht op een andere plek op ons terrein een stuk lijk begraven. Hoe we zo stom konden zijn en niet gewoon direkt naar de politie zijn gegaan weet ik niet, maar ik verzeker je als je dit overkomt, blijf je niet normaal denken. Toen ik terug kwam uit Amsterdam was Tania niet thuis. Ik ging uit nieuwsgierigheid kijken of ze al klaar was met het lugubere opruimwerk en dat is de reden waarom ik hier ben... In de kist lag nog een lijk, dit maal met hoofd, het was Tania. Weg, ik moest weg en wel zo snel mogelijk! Ik heb daar verder natuurlijk niemand en ik moet dit verhaal kwijt, ik moet iemand hebben die nuchter kan denken, ik kan het niet, het gaat echt niet, alsjeblieft Dora, wat moet ik doen..."
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
jezus (uitgesproken djiezus) iet, zoiets blijft een mens achtervolgen... waar is die man nu nog veilig? enkel bij dora misschien...
een thriller van formaat en een opeenvolging van drama's in enkele lijntjes...
veilig...dat had je gedacht !
Een reactie posten